• Wij maken Leonidas nog groener!
  • SponsorKliks
  • Word lid!
  • Koop het jubileumboek van Leonidas bij Jumbo De Jong!

Leonidas Siberisch koud tegen Noveas: 4-8

Het midweekteam was gisteravond in Steenwijk ijskoud de beste. Stond de ploeg bij de pauze nog met 3-4 achter, de tweede helft hield de ploeg de verdediging goed gesloten en won uiteindelijk toch met 4-8.

De omstandigheden waaronder gekorfbald moest worden waren uitzonderlijk slecht, zelfs als het kerstmis was geweest en niet eind april. Het was drie graden, een stevige wind, bijna de hele wedstrijd regen en als toetje een paar enorme hagelbuien, die de gevoelstemperatuur tot ver onder het nulpunt terugbracht.

En wat deden die hagenstenen zeer op de blote huid! Er was echter geen ontkomen aan. Dus ploeterden beide ploegen door in het schemerlicht op een avond dat korfballen even geen hobby was.

In de beginfase maakte Lourens Looijenga via een doorbraak een voorsprong van Noveas ongedaan (1-1). Want op de doorbraak lagen er nog wel kansen, een normaal schot afgeven was met totaal verstijfde armen en handen vrijwel onmogelijk.

Simon Siedsma zorgde niettemin voor 1-2, waarna Noveas uitliep naar 3-2. Nadat Ferri Grasmeijer twee strafworpen had gemist, liet hij de derde over aan Lourens Looijenga: 3-3. Zijn tegenstander bepaalde vervolgens met een afstandsschot de ruststand op 4-3.

Op naar de warme thee en de lekker warme kleedkamers, die helaas toch ook weer in een dikke regenbui verlaten moesten worden. Degenen die nog een droog shirt hadden gevonden hadden daar dus weinig profijt van.

Ook bij Noveas hadden ze er duidelijk geen zin meer in. Het verzoek werd gehonoreerd om de tweede helft tien minuten in te korten. Het bleef onmogelijk om jezelf warm te spelen, daarvoor was het spel veel te statisch en de kans op balverlies te groot.

Het aanvankelijk mooi groene veld veranderde rond de korven in een modderbak, waarin Kim Stuiver en Ferri Grasmeijer allebei gestrekt terecht kwamen. Er viel dus toch nog wat te lachen, ook voor de dapper door fluitende Reint Oostra, die in zijn leven toch ook al heel wat had meegemaakt, maar dit...

De hoop is dat de wasmachine van Astrid die modderkleding aankan. Ondertussen moest Reint ook nog op een drijfnat papiertje proberen de stand bij te houden, want gek genoeg bleef Leonidas nog scoren ook. Mariska van der Schoot maakte al snel van afstand de gelijkmaker.

Er lagen daarna in het vak van Ferri Grasmeijer en Lourens Looijenga kansen op een doorbraak tegen twee jonge onervaren Noveas-talenten. In korte tijd was Grasmeijer er tweemaal langs: 4-6. Daarna was het lange tijd een kwestie van vooral goed verdedigen.

Ondertussen bleef de andere aanval met een luid op de omstandigheden mopperende invaller Jelle Grasmeijer vooral veel kansen missen. De enige die zich letterlijk en figuurlijk nog echt staande hield was Mariska van der Schoot, die nog tweemaal tot scoren kwam, toen de wedstrijd eigenlijk al gespeeld was.

Op 4-8 maakte het ook helemaal niets meer uit dat de wedstrijd eerder door Reint Oostra werd beëindigd. De marteling leek eindelijk voorbij. Maar onder de hete douche kwam pas echt de pijn in armen en vooral handen. Langzaam en vooral pijnlijk keerde het bloed terug op plekken waar het een uur niet meer geweest was.